#7 Amsterdam wrist rules – kryterium diagnostyczne w ostrych urazach nadgarstka?

Dzisiejszy post jest krótki dający Tobie bardzo dobre narzędzie, dzięki któremu będziesz wiedział, kiedy wysyłać pacjentów z bólem nadgarstka na dalszą diagnostykę (np. z podejrzeniem złamania), a kiedy to jest uraz wymagający Twojej terapii 🙂

Fizjoterapia jest zawodem pierwszego kontaktu. To właśnie do nas pacjenci często przychodzą w pierwszej kolejności po konsultację. Dlatego ważne jest postawienie jak najdokładniejszej diagnozy, rozpoczęcie odpowiedniej terapii lub odesłanie do innego specjalisty… no właśnie, kiedy powinniśmy wysyłać pacjentów na RTG? Dziś zajmiemy się problematyczną okolicą dla wielu terapeutów – nadgarstkiem.

Amsterdam Wrist Rules - narzędzie przesiewowe

W badaniu Walenkamp i wsp. (2015) zbadano 882 pacjentów z urazem nadgarstka, z czego 39% pacjentów miało stwierdzonych złamanie. Większość była diagnozowana rutynowo przez radiologa. W celu bardziej precyzyjnej selekcji stworzono Amsterdam Wrist Rules. Wykazano, że Amsterdam Wrist Rules posiada wysoką czułość (98%) i ujemną wartość predykcyjną (negative predictive value) na poziomie 90% dla złamań nadgarstka. Dokładne wyjaśnienie wysokich wartości czułości umieściłem w mojej książce “Testy Kliniczne w Fizjoterapii, Badanie Narządu Ruchu”.

Zatem AWR jest dobrym badaniem przesiewowym pacjentów z ostrym urazem nadgarstka. Uzyskując wynik negatywny testu – możemy pracować z pacjentem. Po uzyskaniu wyniku pozytywnego – będziemy chcieli wysłać na RTG. Brak konieczności wykonania RTG może zmniejszyć koszty opieki zdrowotnej, pozwala szybko zacząć leczenie, a nam zapewnia bezpieczeństwo. 

Ryc 1. Amsterdam Wrist Rules - wysoka czułość badania
Ryc.2 Zrzut ekranu z aplikacji stworzonej dla lekarzy

Kiedy powstawało to narzędzie, stworzono aplikację dla lekarzy, by mogli łatwiej zbadać pacjenta na podstawie tych kryteriów.  AWR składa się z 7 pytań: 

1. Czy występuje obrzęk w dystalnej okolicy k. promieniowej?

2. Czy są widoczne deformacje?

3. Czy palpacja końca dalszego k. promieniowej jest tkliwa?

4. Czy zgięcie dłoniowe daje dolegliwości bólowe?

5. Czy supinacja daje dolegliwości bólowe?

6. Czy odwiedzenie dołokciowe daje dolegliwości bólowe?

7. Czy test niestabilności więzadła promieniowo-łokciowego jest bolesny?

Podsumowanie

– Pamiętajmy o zdrowym rozsądku. Jeżeli w wywiadzie mamy uraz + wystąpił obrzęk to zawsze warto odesłać pacjenta do dalszej diagnostyki

– Nie istnieje idealny test. Dlatego musimy być ostrożni przy wnioskowaniu klinicznym. Powyższe kryteria charakteryzują się wysoką czułością i warto zapamiętać pytania zawarte w AWR, jednak nie jest to badanie doskonałe

– Pamiętajmy, żeby wziąć pod uwagę również inne informacje: wiek, płeć, choroby współistniejące, mechanizm urazu itd. Dzięki temu będziemy mogli precyzyjniej przeprowadzić pacjenta przez leczenie

– Nie dajmy się złapać w pułapkę sugestii podczas badania pacjenta. Jeżeli będziemy testować supinację nie używajmy sformułowań „Jak będzie bolało to proszę dać znać”, bo w takim przypadku pacjent będzie oczekiwał, że będzie bolało i szukał tego doznania za wszelką cenę. 

Zapraszamy również do obejrzenia filmiku o  Caradeniz Wrist Rules. Jest to postępowanie nieznacznie różniące się od AWR, jednak warto uzupełniać swoją wiedzę nie ograniczając się do „jedynego, słusznego” testu. 

Dariusz Ciborowski
Grzegorz Ślęczka

Bibliografia

Bibliografia:

The Amsterdam wrist rules: the multicenter prospective derivation and external validation of a clinical decision rule for the use of radiography in acute wrist trauma, Monique M. J. Walenkamp, Abdelali Bentohami, Annelie Slaar, M. Suzan H. Beerekamp, Mario Maas, L. Cara Jage, Nico L. Sosef, Romuald van Velde, Jan M. Ultee, Ewout W. Steyerberg, J. Carel Goslings and Niels W. L. Schep

 

Ryciny:

1-2 The Amsterdam wrist rules: the multicenter prospective derivation and external validation of a clinical decision rule for the use of radiography in acute wrist trauma, Monique M. J. Walenkamp1, Abdelali Bentohami, Annelie Slaar, M. Suzan H. Beerekamp, Mario Maas, L. Cara Jage, Nico L. Sosef, Romuald van Velde, Jan M. Ultee, Ewout W. Steyerberg, J. Carel Goslings and Niels W. L. Schep

 

Więcej na temat testów klinicznych

Książka „Testy kliniczne w fizjoterapii. Badanie narządu ruchu”. Ponad 250 testów do oceny mięśni, kości i stawów na 350 stronach:

E-book „Testy kliniczne w fizjoterapii. Badanie narządu ruchu”. Ponad 250 testów do oceny mięśni, kości i stawów na 350 stronach w wersji elektronicznej:

Kurs online „Testy kliniczne w fizjoterapii. Badanie narządu ruchu”. Ponad 200 filmów uczących poprawnego wykonania testów:

Kursy stacjonarne „Diagnostyka ortopedyczna w fizjoterapii. Testy kliniczne” w całej Polsce:

W skrócie: Testy kliniczne w fizjoterapii, książka Testy Kliniczne w fizjoterapii, kursy dla fizjoterapeutów, techników fizjoterapii, lekarzy, masażystów, terapeutów manualnych, studentów fizjoterapii i medycyny

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest
Share on tumblr
Tumblr

Leave a Reply

Your email address will not be published.